Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken; Adamın biri sigara yasağından dolayı mis gibi gökyüzünün altında kendini zehirlerken, şey pardon sigarasını tüttürürken, içeriden gelen bir ses onu çağırır aceleyle sigarasını söndürmeyi unutarak balkondan aşağı atan çevre düşmanı, şeyy yani Adam, samanın içindeki kalburun tutuşmasına neden olur bir süre sonra samanlar da tutuşur. Alevler evi sardığında artık her şey için çok geçtir... Yukarı kata çıkan tahta merdiven tutuştuğundan dolayı evden çıkamayan Adam ve ailesi yanarak ölürler. 
      Tellallık yapan deve bu acı haberi çarşıda pazarda duyurmak üzere yola çıkar. Çarşı pazar o kadar kalabalıktır ki iğne atsan yere düşmez cinsten... Deve haberi duyurmak üzere pazara girer girmez bir çok kişiyi ezer savunmasız kadıncağızlar çocukcağızlar oracıkta ölürler.
      Bir zaman sonra bütün bu acılar unutulur, tabii zaman her şeyin ilacıdır. İnsanlar günlük hayatlarının dertleriyle uğraşmaya devam ederler. Bu sırada berberlik yapan Mr.Pire'de işlerin kesatlığından şikayetçidir. İnsanların ayakları açılsın diye bir günlük ücretsiz hizmet vermeye karar verir. E tabi bu durumda müşteri sayısı bir anda inanılmaz seviyelere ulaşır. Bunlarla baş edemeyeceğini anlayan Mr.Pire, öteki pire arkadaşlarından yardım ister. Yardım için gelen pireler eğitimsiz olduklarından dayanamayarak gelen bütün müşterilerin kanlarını emerler ve bütün müşteriler oracıkta ölürler.(sanki bunu vampirler yapıyodu ama neyse...)
     ...ve hikayemiz bu büyük katliamlara tanıklık etmiş olmanın vermiş olduğu üzüntüye dayanamayarak ölür(biter).


(edit: sanki ben önceden daha iyi saçmalayabiliyodum bi şey olmuş bana.)