"Kimi zaman zoruma gitmiyor değil bu denli yok oluşun."

demişim bir zaman.

İyi demişim, güzel demişim de ya var olanlar da acıtırsa yüreğimizi ? 

O zaman kime sığınacağız, 

hangi bahane alacak gönlümüzü?

Bazen de ne söylediğini anlamazsın ama hissedersin...

"Her istek, sizin o yönde hareket etmenizi gerektirmez!"

Bence ibretlik söz. 

Her zaman alttan alan, istenilen her şeye bir çare bulan, kırıldım diyenin gönlünü almaya çalışan ve daha bunun gibi bir çok örnek sanırım bize bir şeyler anlatıyor: "Kaybediyoruz!" 

Biliyorum ki bunu yaptıran kimi zaman kaybetme korkusu, kimi zaman saygı, kimi zaman o an aklımıza yatan başka sebepler. Ancak artık emin olduğum bir nokta var ki bu durum "çantada keklik" olmaktan ileriye götürmüyor insanı. 

Maalesef bir süre sonra size ne yapılırsa yapılsın affedeceğiniz sanılıyor. Ancak sabır bu bir yerde taşıyor ve sonra hani korkuyorduk ya işte o başımıza geliyor "kaybediyoruz/ kaybediliyoruz".

Gerçekler acıdır fakat farkına varmak lazım. 

Velhasıl maalesef üzülüyorum sevgili okur!

Bazen büyük bir çıkmaza düşersin. Ne yana gitsen karanlık... Umulmadık deneyimler yaşatır 

hayat, şaşırmayı öğretir mesela. Kimi zaman en masumun içinden çıkar bir kötülük, kimi zaman 

da taş kalpli sandığımız biri yumuşatır yüreğimizi. Velhasıl şaşırırız, bazen kabullenemeyiz 

olanları. Hayat başlı başına bir oyun zaten. Bu oyunun içindeki bağımlılıkların pençesinde 

olmamak ümidiyle, sevdiklerinizi incitmeyiniz değerli okur.