Uzakta bir köyde bir deniz kıyısında
Bir kız varmış oturmuş yalnız başına.
Balıkları izliyormuş denizin uçsuz bucağında.
Yalan söylüyormuş mutluyum diye,
Aslında ölümün kıyısında...
Ağlarmış her gece yatağında,
Sesini duyan olmazmış karanlıklarda.
Karanlık dedim de geldi aklıma;
Korkarım ben karanlıklardan aslında.
Ağlarım bu yüzden yalnız kaldığımda.
Üzerimi örtsün isterim annem
Gece lambası ışığında.
Bir sevgilim vardı benim,
Vardı dedimse de inanmayın yalanlara.
Ağlardım ben her gece,
Var olanın yokluğuna.
Hatırlarım üzerdi beni birileri,
Bakakalırdım gözlerine,
Şaşırırdım hayata.
Ben de üzmüş müydüm acaba
Bakakalmış mıydı birileri gözlerime?
Ağlardım yine düşündükçe bunları,
Ağlardım, ıslanırdı yastığım
Gecenin karanlığında.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder